ایران و آمریکا؛ معادلات و ملاحظات

پایگاه خبری تحلیلی عصر همگرایی:

 دکتر مراد عنادی، تحلیل گر ارشد مسائل سیاسی در یادداشتی برای پایگاه خبری کافه دیپلمات: در فرصت پیش رو تا انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا در سوم نوامبر برابر با ۱۲ آبان تنش رو به تزاید ایران و آمریکا چگونه پیش خواهدرفت؟ 

برخلاف نظر برخی تحلیل‌گران مبنی بر این‌که ترامپ تا زمان برگزاری انتخابات به حمله جدید نظامی دست نخواهد زد و منتظر نتیجه انتخابات میان دوره‌ای خواهدماند به نظر می‌رسد دونالد ترامپ براساس اصل هزینه فایده و روانشناسی شخصیتی وی که تاجر مسلک و فقط به سود و برد فکر می‌کند، وی تا قبل از انتخابات میان دوره‌ای کنگره دور جدید جنگ را کلید خواهد زد تا میوه آن را در انتخابات بچیند.

بدین ترتیب و با توجه  به تشدید جنگ لفظی و به کارگیری ادبیات خشن از سوی ترامپ و هم‌زمان با تمرکز تجهیزات در منطقه، از سرگیری دور جدید حملات آمریکا با تداوم حال و هوای کنونی حاکم بر روند فعلی در معادلات منطقه، قطعی به نظر می‌رسد.

در واقع ترامپ با دست‌زدن به ماجراجویی جدید و البته به تعبیر خودش بزرگ‌تر از قبل تلاش خواهد کرد با بزرگنمایی رسانه‌ای و توئیت‌های پیاپی آن‌را به عنوان دستاورد و پیروزی خود جلوه دهد.

نکته بعدی این که احتمال همراهی رژیم اسرائیل با آمریکا در این مرحله بسیار بالا هست چرا که نتانیاهو نیز مثل ترامپ برای برون‌رفت از وضع موجود و عبور از معادله پیچیده درگیری با ایران، نیاز جدی دارد.

در این که نتانیاهو برای ترمیم وجه اسرائیل با توجه به تنزل جایگاه خود و رژیمش در بین کشورهای جهان که نمونه بارز آن را جهانیان در جریان ترک سالن مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک هنگام سخنرانی نتانیاهو شاهد بودند، نیاز جدی دارد تردیدی نیست؛ اما مهم‌تر از آن ماراتن انتخابات پارلمانی در اسرائیل در ۲۷ اکتبر برابر با  پنجم آبان است که به شدت اسباب استرس و بی‌قراری  نتانیاهو و حزب لیکود را به همراه داشته، از این رو نتانیاهو چاره کار را در از سرگیری جنگ با ایران می‌بیند.

بایستی به این نکته نیز توجه داشت که رژیم اسرائیل در ماه‌های اخیر با فرصت‌طلبی و عدم ورود مستقیم به حملات تجاوزکارانه آمریکا سعی کرده است اولاً خرابی‌های ناشی از حملات موشکی را تا حدودی بازسازی نموده و هم‌چنین سیستم دفاعی خود را تقویت نماید ضمن آن که هزینه جنگ کم‌شدت ماه‌های اخیرا را از جیب آمریکا پرداخت نماید.

درمورد چین نیز توجه به این نکته مهم است که پکن در لایه نخست  به دنبال ادامه تنش در منطقه نیست و ترجیح می‌دهد جغرافیای اصلی تأمین انرژی چین در ثبات و آرامش باشد هر چند در لایه دوم چین بی‌میل نیست با ادامه جنگ کم‌شدت در خلیج فارس، پای آمریکا همچنان در منطقه گیر باشد و بدین‌ترتیب فرصت نیابد تمام قد، چین را تحت فشار قرار دهد؛ این یعنی پکن فرصت می‌یابد برنامه‌ریزی برای فتح تایوان و رقابت نیرومندتر با بازیگر اصلی رقیب در عرصه جهانی را با هزینه کم‌تر پیش ببرد.

تکلیف روسیه نیز مشخص است چرا که مسکو با توجه به فرسایشی‌شدن جنگ با اوکراین و تشدید تنش با اروپا از یک‌سو و تحریم‌های گسترده آمریکا از سوی دیگر ترجیح می‌دهد جنگ کم‌شدت و حتی پرشدت در منطقه استمرار داشته باشد تا بدین ترتیب از تمرکز توجه و فشارهای بین‌المللی به روسیه کاسته شود.

با این ملاحظات و پیچیدگی‌های حاکم بر معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی، ایران بایستی با آنالیز سیاست‌ها و  ملاحظات هریک از بازیگران ذی‌نفع و ذی‌نقش، به گونه‌ای واکنش‌ها و کنش‌گری‌های سیاسی، نظامی خود را طراحی و دنبال نماید که با کم‌ترین هزینه بیشترین دستاورد را به همراه داشته باشد.