مالیات حق مسکن، حق اولاد و مزایای رفاهی باطل شد / بازنشستگان هم مشمول هستند؟
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با صدور دادنامهای، بخشنامه سازمان امور مالیاتی درباره اخذ مالیات از مزایای رفاهی و انگیزشی کارکنان را ابطال کرد. این رأی که بر پایه اصل ۵۱ قانون اساسی و قانون مالیاتهای مستقیم صادر شده، این پرسش را ایجاد کرده است که آیا در سال ۱۴۰۵ نیز قابلیت استناد دارد یا خیر.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با صدور دادنامه شماره ۱۴۰۵۳۱۳۹۰۰۰۰۸۷۶۵۴۶ مورخ ۹ تیر ۱۴۰۵، بخشنامه شماره ۲۱۰/۱۷۸۰۵/ص معاون حقوقی و فنی مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور را که دریافت مالیات از مزایای رفاهی و انگیزشی کارکنان را تفسیر و تسری داده بود، ابطال کرد.
این رأی در پی شکایت یکی از شهروندان صادر شده و دیوان اعلام کرده است که اخذ مالیات از مزایای رفاهی و انگیزشی کارکنان، بدون وجود حکم صریح قانونی، مغایر با قانون است.
در متن دادنامه، هیأت عمومی دیوان عدالت اداری بر چند نکته اساسی تأکید کرده است:
مزایای رفاهی و انگیزشی، از نظر حقوقی با حقوق و مزایای مرتبط با شغل تفاوت دارد و نباید در زمره درآمدهای مشمول مالیات قرار گیرد.
مطابق اصل ۵۱ قانون اساسی، وضع مالیات تنها با حکم قانون امکانپذیر است و بخشنامههای اداری نمیتوانند دامنه شمول مالیات را توسعه دهند.
در قوانین مالیاتی باید تفسیر مضیق اعمال شود و امکان گسترش دامنه مالیات از طریق تفسیر وجود ندارد.
مزایایی مانند حق مسکن، حق اولاد، عائلهمندی، کمکهزینه مهد کودک، بن کالا، یارانه غذا و ایاب و ذهاب، تا پایان سال ۱۴۰۳ مشمول مالیات بر درآمد حقوق شناخته نشدهاند.
اگرچه دادنامه دیوان عدالت اداری درباره مقررات سال ۱۴۰۳ صادر شده است، اما استدلالهای حقوقی آن بر پایه اصول کلی قانون اساسی و قانون مالیاتهای مستقیم است.
از این رو، در صورتی که قانون بودجه یا قوانین مالیاتی سال ۱۴۰۵ حکم صریح و متفاوتی درباره مالیات مزایای رفاهی و انگیزشی مقرر نکرده باشند، این رأی میتواند بهعنوان یک سابقه قضایی و مستند حقوقی در اعتراضات و دعاوی مالیاتی سال ۱۴۰۵ مورد استناد قرار گیرد.
با این حال، تعیین تکلیف نهایی هر پرونده مالیاتی، تابع مقررات و احکام قانونی حاکم بر همان سال خواهد بود و در صورت وجود حکم قانونی جدید، ملاک عمل همان قانون است.
نظر شما