اعتراف یک مقام ارشد مجلس؛ فاصله درآمد و هزینه زندگی بازنشستگان بیشتر شده است

حمیدرضا حاجی‌بابایی، نایب‌رئیس مجلس شورای اسلامی، با اشاره به شرایط دشوار معیشتی بازنشستگان گفت: «به‌عنوان یک مسئول خجالت‌زده بازنشستگان هستم.»

حاجی‌بابایی ، با تأکید بر ضرورت قرار گرفتن معیشت مردم در اولویت تصمیم‌گیری‌های اقتصادی، بازنشستگان را از جمله اقشاری دانست که فشار اقتصادی بر زندگی آنان بیش از گذشته محسوس است.

این نماینده مجلس با بیان اینکه «هر خبر، اول بازنشسته‌ها» است، نسبت به دشواری تأمین هزینه‌های زندگی این قشر ابراز نگرانی کرد و گفت مسئولان باید برای حمایت از بازنشستگان و بهبود وضعیت معیشتی آنان اقدام کنند.

اظهارات حاجی‌بابایی در شرایطی مطرح می‌شود که مسئله قدرت خرید بازنشستگان طی سال‌های اخیر به یکی از محورهای اصلی مطالبات اجتماعی تبدیل شده است. افزایش هزینه‌های زندگی، فاصله میان رشد درآمد و مخارج خانوار و ضرورت اجرای سیاست‌های حمایتی، از جمله عواملی است که وضعیت معیشتی این گروه را به موضوعی مستمر در مباحث اقتصادی و اجتماعی کشور تبدیل کرده است.

اهمیت سخنان حاجی‌بابایی در این است که او صرفاً از ضرورت حمایت از بازنشستگان سخن نمی‌گوید، بلکه با بیان «خجالت‌زدگی» در جایگاه یک مسئول، عملاً مسئولیت سیاست‌گذار در قبال وضعیت معیشتی این قشر را برجسته می‌کند. با این حال، تبدیل چنین اظهاراتی به نتیجه ملموس برای بازنشستگان، نیازمند تصمیم‌های مشخص در حوزه حقوق و مستمری، متناسب‌سازی، تأمین منابع مالی و کنترل هزینه‌های ضروری زندگی است.

حاجی‌بابایی پیش از این نیز بر حمایت از بازنشستگان تأکید کرده بود. او در اردیبهشت ۱۴۰۵ با اشاره به ضرورت توجه متوازن به اقشار مختلف، خواستار حمایت جدی دولت از معلمان، پرستاران، کارکنان و بازنشستگان شده بود و نسبت به شکل‌گیری نارضایتی ناشی از تبعیض در نظام پرداخت هشدار داده بود.

در اظهارات اخیر نیز تأکید او بر اولویت معیشت مردم و حمایت از قدرت خرید، نشان می‌دهد مسئله بازنشستگان در چارچوب بزرگ‌تر سیاست‌های اقتصادی و بودجه‌ای مجلس دنبال می‌شود. حاجی‌بابایی همچنین بر اختصاص کافی کالابرگ برای جبران بخشی از آثار افزایش قیمت‌ها تأکید کرده است.

با این حال، چالش اصلی همچنان فاصله میان «بیان دغدغه» و «اجرای سیاست مؤثر» است. بازنشستگان بیش از وعده یا ابراز همدردی، به سازوکارهای پایدار برای حفظ قدرت خرید و تأمین هزینه‌های زندگی نیاز دارند؛ بنابراین میزان موفقیت سیاست‌های حمایتی را باید نه با تعداد اظهارنظرهای مسئولان، بلکه با اثر واقعی آنها بر درآمد قابل‌مصرف و کیفیت زندگی بازنشستگان سنجید.

در چنین شرایطی، سخنان نایب‌رئیس مجلس را می‌توان نشانه‌ای از پذیرش جدی‌تر فشار معیشتی بر بازنشستگان در سطح سیاست‌گذاری دانست؛ اما آزمون اصلی، تصمیم‌های اجرایی و بودجه‌ای است که بتواند این اذعان را به تغییر ملموس در زندگی بازنشستگان تبدیل کند.