واریز ناچیز معوقات بعد از ۶ ماه انتظار؛ ۱۵۸ هزار تومان برای بازنشسته تامین اجتماعی!
شاید بهتر باشد مسئولان تأمین اجتماعی یکبار هم از زاویه دید بازنشسته به این ماجرا نگاه کنند؛ کسی که با حقوق ۸ میلیون و ۳۰۰ هزار تومانی زندگی میکند و بعد از شش ماه انتظار، با دیدن واریزی ۱۵۸ هزار تومانی باید به خودش بگوید: «بالاخره رسید؛ همان پولی که شش ماه برایش منتظر ماندم!»
شاید اگر کسی این رقم را نبیند، باورش نشود؛ اما واقعیت دارد: یک مستمری بگیر تأمین اجتماعی که ماهانه حدود ۸ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان حقوق دریافت میکند، امروز پس از ماهها انتظار، مابهالتفاوت فروردینماه خود را دریافت کرده است؛ مبلغی که تنها ۱۵۸ هزار تومان بوده است! بله؛ درست خواندید، ۱۵۸ هزار تومان!
رقمی که شاید برای برخی چندان قابل توجه نباشد، اما برای مستمریبگیری که چشمش به همین حقوق ناچیز است، میتواند بخشی از هزینههای ضروری زندگی باشد. پرسش اینجاست که چرا پرداخت چنین مبلغی باید حدود ۶ ماه به تأخیر بیفتد؟
مسئله فقط ۱۵۸ هزار تومان نیست؛ مسئله، زمان، شأن و احترام به بازنشستهای است که سالها حق بیمه پرداخت کرده و امروز برای دریافت حقوق و مطالبات خود باید ماهها منتظر بماند.
اگر قرار است محاسبات و اصلاحات حقوقی انجام شود، قابل درک است؛ اما آیا واقعاً برای پرداخت مابهالتفاوتی در این حد، شش ماه زمان لازم است؟
این ماجرا بیش از آنکه خندهدار باشد، تلخ و تأسفآور است؛ اینکه یک سازمان بزرگ برای پرداخت مبلغی که در برابر هزینههای زندگی امروز حتی بخش کوچکی از مخارج یک خانواده را پوشش نمیدهد، ماهها زمان صرف کند.
بازنشسته نه دنبال لطف است و نه صدقه. او مطالبه قانونی خود را میخواهد؛ آن هم بهموقع، دقیق و بدون منت.
شاید بهتر باشد مسئولان تأمین اجتماعی یکبار هم از زاویه دید بازنشسته به این ماجرا نگاه کنند؛ کسی که با حقوق ۸ میلیون و ۳۰۰ هزار تومانی زندگی میکند و بعد از شش ماه انتظار، با دیدن واریزی ۱۵۸ هزار تومانی باید به خودش بگوید: «بالاخره رسید؛ همان پولی که شش ماه برایش منتظر ماندم!»
این دیگر فقط یک تأخیر در پرداخت نیست؛ این فاصله میان تصمیمهای اداری و واقعیت زندگی بازنشستگان است.
نظر شما