پایگاه خبری عصر همگرایی: اقتصادجهان _ دانیال رحیمی؛ بازار سهام آمریکا جمعه ۱۶ اکتبر با فروش سنگینی روبه‌رو شد؛ نزدک کامپوزیت ۲٫۱۴ درصد و S&P ۵۰۰ معادل ۱٫۰۹ درصد افت کردند. هم‌زمان، برنت نزدیک ۱۱۰ دلار و نفت آمریکا بالای ۱۰۰ دلار تسویه شدند. کنار هم قرارگرفتن این دو حرکت، به برداشتی دامن زد که بازار‌ها در حال پیش‌خورکردن یک تشدید نظامی تازه‌اند. اما بررسی‌ها، تصویر پیچیده‌تری نشان می‌دهد.
واقعیت ماجرا چیست؟
فروش سهام پیش از جمعه آغاز شده بود. رویترز پنجشنبه از حذف ۱٫۶۴ تریلیون دلار ارزش شرکت‌های نیمه‌رسانا در شش جلسه قبلی خبر داده بود.
در مرکز نگرانی‌ها، کورویو قرار داشت؛ شرکتی که توان پردازشی مراکز داده را به مشتریان اجاره می‌دهد و برای توسعه به سرمایه سنگین نیاز دارد. سرمایه‌گذاران نگران شدند درآمد شرکت به‌موقع برای پرداخت هزینه‌ها و تعهدات بدهی کافی نباشد. وال‌استریت‌ژورنال همین نگرانی را برجسته کرده است؛ سهام کورویو جمعه حدود ۱۲ درصد افت کرد.
اما چرا مشکل یک شرکت، دیگران را هم پایین کشید؟
چون درآمد بخش‌های مختلف این صنعت به هزینه‌کرد یکدیگر وابسته است. شرکت‌های مراکز داده از انویدیا و‌ای‌ام‌دی تراشه پردازشی می‌خرند، برادکام تجهیزات و تراشه‌های مرتبط تأمین می‌کند، مایکرون حافظه می‌فروشد و دل سرور عرضه می‌کند. اگر تأمین مالی توسعه مراکز داده دشوار شود، بازار احتمال می‌دهد سفارش این تأمین‌کنندگان هم کمتر از انتظار باشد.
به‌گزارش وال‌استریت‌ژورنال، فشار فروش به غول‌های خدمات ابری مانند آمازون و آلفابت نیز رسید؛ شرکت‌هایی که خود مخارج بزرگی برای هوش مصنوعی دارند و باید بازده این سرمایه‌گذاری‌ها را به سهام‌داران نشان دهند. بازار درباره کل زنجیره سؤال می‌کرد: درآمد آینده چقدر خواهد بود و آیا هزینه تجهیزات، برق و تأمین مالی را پوشش می‌دهد؟
این زنجیره نگرانی، از ریسک بدهی به چشم‌انداز سفارش‌ها و سود شرکت‌ها رسید؛ هنوز کاهش واقعی سفارش همه این شرکت‌ها تأیید نشده، اما سرمایه‌گذاران احتمال آن را در قیمت سهام لحاظ کردند.
رویترز نیز، بررسی ارزش‌گذاری پایین‌تر آنتروپیک برای عرضه اولیه احتمالی را از عوامل نگرانی معرفی کرده است. افزایش قیمت نفت هم فشار را بیشتر کرد؛ راب هاورث از U.S. Bank معتقد است افزایش قیمت نفت بر ارزش‌گذاری سهام فشار می‌آورد و معامله‌گران را پیش از تعطیلات محتاط‌تر کرده بود.
نفت؛ نگرانی واقعی از عرضه، نه خبر قطعی از جنگ تازه
در بازار نفت، خبر‌های نظامی نقش مستقیمی در افزایش نگرانی از عرضه داشتند. برنت ۳٫۷ درصد بالا رفت و در ۱۰۹٫۸۶ دلار تسویه شد؛ WTI نیز با رشد ۳٫۵ درصد به ۱۰۱٫۴۱ دلار رسید.
طبق گزارش رویترز، رهگیری موشک به‌سوی ینبع، بندر مهم صادراتی عربستان برای دورزدن هرمز، نگرانی درباره امنیت مسیر‌های جایگزین را افزایش داد؛ هرچند خسارتی به زیرساخت بندر گزارش نشد.
تشدید حملات اطراف هرمز و توقف یک واحد پالایشگاه ریازان روسیه پس از حمله پهپادی نیز عرضه نفت و فرآورده‌ها را در کانون نگرانی قرار داد.
این واکنش، از افزایش هزینه پوشش ریسک اختلال عرضه حکایت دارد. معامله‌گران برای خرید نفت لازم نیست از حمله‌ای در آینده خبر داشته باشد؛ افزایش احتمال اختلال، حتی بدون وقوع آن، می‌تواند نوسانات قیمت را بیشتر کند.
طلا و اوراق چه می‌گویند؟
برای نسبت‌دادن کل این نوسان‌ها به یک جنگ احتمالی، باید شواهد چند بازار را کنار هم گذاشت.
طلای نقدی برخلاف زمان جنگ قبلی نشانه‌هایی از جنگ در قیمت خود نشان نمی‌دهد و در آن زمان با ریزش شدید تری مواجه شد. اگر قرار بود ترس این جنگ به بازارهای دیگه هم سرایت کند، طلای جهانی باید ریزش بیشتری را بخاطر ریسک های تورمی، نرخ بهره و عوامل دیگر تجربه می‌کرد.
در اوراق خزانه، نیز بازده‌ها ریزش کرد که نشانه ای از وقوع جنگ نبود. جی‌پی‌مورگان در تحلیل ۱۶ اکتبر، خرید اوراق در میانه هفته را به نگرانی از آثار اقتصادی فروش سهام هوش مصنوعی نسبت داد.
بازار‌ها برای ریسک تشدید درگیری قیمت می‌گذارند، اما از افت سهام و رشد نفت نمی‌توان نتیجه گرفت که از یک حمله قریب‌الوقوع خبر دارند. شواهد این جلسه، نگرانی نظامی در نفت و نگرانی بدهی و سودآوری در فناوری را نشان می‌دهد؛ دو مسیری که به هم فشار آوردند، اما علت یکسانی نداشتند.