پایگاه خبری عصر همگرایی: به نقل از خبرگزاری حوزه، اولین کنگره بین‌المللی حلال و سلامت با هدف توسعه و تقویت جایگاه ایران در حوزه محصولات و فرآورده‌های سلامت‌محور حلال و معرفی دستاوردها و ظرفیت‌های کشور، با حضور جمعی از مسئولان کشوری، صاحب‌نظران علمی و فقهی، فعالان حوزه تولید و صادرات و میهمانان ویژه از کشورهای اسلامی در سالن اجلاس سران تهران برگزار شد.
در این همایش پیام تصویری آیت الله محمدجواد فاضل لنکرانی برای حاضران پخش گردید.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدُلِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَی سَیِّدِنَا وَ نَبِیِّنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ، وَعَلَی آلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْمَعْصُومِینَ، سِیَّمَا بَقِیَّةِ اللَّهِ فِی الْأَرَضِینَ، وَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَی أَعْدَائِهِمْ أَجْمَعِینَ، مِنَ الْآنَ إِلَی قِیَامِ یَوْمِ الدِّینِ.
خدمت همه‌ی حضار محترم، فرهیختگان، دانشمندان، اهل نظر و مسئولین بزرگوار حاضر در این همایش بین‌المللی «حلال و سلامت»، عرض سلام می نمایم. از این‌که توفیق حضور پیدا نکردم عذرخواهی می‌کنم اما چند نکته را اجمالاً خدمت شما بزرگواران عرض می کنم:
ا_ اسلام نسبت به مسئله‌ی «حلال» بسیار تأکید دارد. قرآن کریم در موارد متعددی مسئله‌ی حلال و استفاده از حلال را مطرح فرموده است؛ در آیه‌ی ۱۶۸ سوره‌ی مبارکه‌ی بقره می‌فرماید: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ کُلُوا مِمَّا فِی الْأَرْضِ حَلَالًا طَیِّبًا»یا در آیه‌ی ۴ سوره‌ی مبارکه‌ی مائده می‌فرماید: «یَسْأَلُونَکَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّبَاتُ»
۲_ما در این آیات با دو عنوان مواجه هستیم:
یکی عنوان «حلال» و دیگری عنوان «طیّب»که بررسی این موضوع بحث‌های عمیق تفسیری طلب می نماید نظیر آنکه آیا هر حلالی طیّب است (که ممکن است برخی به این قائل باشند) یا این‌که نه، این‌ها دو موضوع جدای از یکدیگر هستند؟
حلال یعنی آنچه که بر اساس ضوابط شرعی حلال است؛ هم در خوراک، هم در پوشاک، هم در دارو و حتی در معاملات: معامله‌ی حلال «أَحَلَّ اللَّهُ الْبَیْعَ» در برابر معامله‌ی غیرحلال.
اما طیّب عنوانی فوقِ حلال است؛ یعنی مرتبه‌ای بالاتر و وجود شایستگی و پاکی خاصی در آن شیء.
عرض من این است که مسئولین محترم نظام باید نسبت به این موضوع فرهنگ‌سازی کنند و یک حرکت جدی در کشور به وجود آورند. اسلام بر مسئله‌ی حلال بسیار تکیه فرموده و مردم را مقید به حلال کرده است.
امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «عَلَیْکُمْ (یا عَلَیْکَ) بِلُزُومِ الْحَلَالِ». یک انسان باید مراقب باشد مالی که به دست می‌آورد آیا حلال است یا نه؟ یا از مالی که می خواهد استفاده کند، یا غذایی که مصرف می‌کند و دارویی که استفاده می‌کند، بداند حلال است یا خیر؟
۳_نکته مهم این است که عنوان حلال کاشف از چیست؟ این موضوعی است که مردم غالباً نمی‌دانند؛ حلال کاشف از وجود یک ملاک و مصلحت در این شیء است و اگر چیزی هم حرام شد،دارای مفسده است.
مال حرام انسان را در مقابلِ خودِ خدا قرار می‌دهد؛ لذا در جریان کربلا، امام حسین (علیه‌السلام) به لشکر دشمن فرمودند: بطون و شکم‌های شما از حرام پر شده است؛ یعنی وقتی انسان حرام‌خوار شد، به جایی می رسد که حتی حاضر است امام معصوم و فرزندان او را به شهادت برساند. وقتی انسان رباخوار شد، حاضر به جنگ با خدا می‌شود، چه رسد به جنگ با ولیّ خدا.
لذا باید نسبت به این امر مراقبت دقیق شود. واقعاً در نظام جمهوری اسلامی، نه برای ما و نه برای هیچ‌کس دیگری قابل قبول نیست که مسئولین نسبت به این مسئله بی‌تفاوت باشند؛ خصوصاً در مورد مسائل غذایی و در داروها.
امروز در برخی از داروها، آن‌گونه که اطبای محترم می‌گویند، مقداری از خمر وجود دارد که باید این مسئله مشخص شود. البته اگر زمانی ضرورت اقتضاکند ودرمان منحصر ببه آن باشد و راه دیگری وجود نداشته باشد، فقه نیز اجازه می‌دهد؛ اما هنگامی که راه جایگزینی باشد، به هیچ وجهی مشروع نیست. نباید روان‌شناسان ما فکر کنند یکی از راه‌های عادی درمان و معالجه، استفاده از خمر است؛ امام صادق (علیه‌السلام) در روایتی فرمودند: خدای تبارک و تعالی در حرام شفا قرار نداده است. نباید ما از این امورِ محرّمه استفاده بکنیم.
در هر صورت، من تشکر می‌کنم از مرکز تحقیقات حلال، ریاست محترم آن جناب آقای دکتر رستگار، و دبیر فقهی اش جناب حجت‌الاسلام آقای دکتر مرادی که متصدی برگزاری این همایش نیز هستد؛ امیدوارم این همایش نتایج بسیار خوبی به همراه داشته باشد.
۴- حوزه علمیه و ما در مرکز فقهی ائمه‌ی اطهار (علیهم‌السلام) آمادگی کامل داریم تا دراین زمینه وموارددیگر مباحثی بسیار مبسوط، کاربردی و مؤثر را ان‌شاءالله در اختیار نظام سلامت، وزارت بهداشت و مسئولین نظام جمهوری اسلامی قرار دهیم.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته