پایگاه خبری عصر همگرایی: گروه اقتصاد، سایه سنگین تورم و افزایش هزینههای تولید بار دیگر بر معیشت خانوارها سنگینی میکند و این بار، بازار برنج ایرانی میزبان موج جدیدی از گرانیهاست. اقلام کیفی و پرطرفدار شمالی، بهویژه ارقام اصیل هاشمی، با شیب تندی رکوردهای قیمتی تازهای را به ثبت رساندهاند؛ روندی که نگرانی خریداران خرد و فعالان صنفی را به دنبال داشته و پویایی بازار را تحتتأثیر مستقیم خود قرار داده است.
در حالی که سبد مصرفی خانوار روزهای سختی را در تامین کالاهای اساسی سپری میکند، جهش نرخ این محصول محوری زنگ خطر را برای قدرت خرید دهکهای مختلف به صدا درآورده است.
ریشههای این افزایش قیمت را باید در ترکیبی از عوامل ساختاری و هزینههای رو به رشد تولید جستجو کرد. از یک سو، اتمام فصل برداشت و انباشت محصول در انبارهای کشاورزان و عمدهفروشان، بهانهای برای سفتهبازی و کنترل عرضه شده است و از سوی دیگر، افزایش چشمگیر هزینههای مرتبط با داشت، برداشت، دستمزد کارگران فصلی، سوخت و حملونقل بینشهری، تمام زنجیره تأمین را تحت فشار قرار داده است.
کشاورزان و شالیکوبداران بر این باورند که قیمتهای فعلی، بازتابی از تورم انباشته و نرخ تمامشده واقعی تولید است، اما برای مصرفکننده نهایی، این رقمها فراتر از توان پرداخت معمول ارزیابی میشود.
در این میان، ارقام هاشمی به دلیل عطر و طعم ممتاز و محبوبیت بینظیر در سفره ایرانیان، بیشترین میزان نوسان و صعود قیمتی را تجربه کردهاند. فاصله قیمتی میان ارقام مختلف برنج داخلی و نمونههای وارداتی نیز عمیقتر شده و این امر تقاضا را به سمت محصولات جایگزین سوق داده است.
با این حال، وفاداران به طعم اصیل شمالی همچنان حاضرند بهای سنگینتری بپردازند که همین تقاضای پایدار، زمینهساز تداوم روند صعودی قیمتها در بازار عمدهفروشی و خردهفروشی شده است.
بر اساس آخرین نرخهای اعلام شده در بازار برنج ایرانی، «برنج هاشمی کشت دوم گیلان مشعوف» به ازای هر ۱۰ کیلوگرم با قیمت ۶ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان عرضه میشود. همچنین، کیسه ۱۰ کیلویی «برنج هاشمی گیلان دیبا کشت زرین» با قیمت ۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان در بازار موجود است.
قیمت «برنج هاشمی گیلان آقای برنج» نیز به وزن ۱۰ کیلوگرم به ۶ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسیده است. همچنین، «برنج صدری هاشمی گیلان آبخوان» به ازای هر ۱۰ کیلوگرم با قیمت ۵ میلیون و ۹۹۰ هزار تومان به فروش میرسد.
چشمانداز پیش روی بازار برنج ایرانی در ماههای آینده به شدت به تصمیمات کلان اقتصادی، مدیریت واردات و میزان نظارت بر توزیع و احتکار احتمالی بستگی دارد.
اگرچه نهادهای صنفی تلاش میکنند با تنظیم بازار و عرضه مقادیر مشخص، تعادل نسبی ایجاد کنند، اما فشار هزینههای تولید و تورم عمومی بازار بهگونهای است که حفظ ثبات قیمتها را به چالشی جدی تبدیل کرده است.
در این شرایط، تداوم روند صعودی میتواند به افت بیشتر سرانه مصرف و تغییر الگوهای خرید خانوار منجر شود، مگر آنکه سیاستگذاران با مداخلات موثر، راهکاری برای مهار این تورم خاموش پیدا کنند.

