پایگاه خبری عصر همگرایی: گروه سیاسی؛ انتخابات میاندورهای آمریکا روز سهشنبه ۱۲ آبان برگزار شد و در نظرسنجیها حزب دموکرات از حزب جمهوریخواه برای تصاحب کرسیها در مجلس نمایندگان پیشتاز است.
براساس نظرسنجی فاکسنیوز، ۵۴ درصد رأیدهندگان از دموکراتها و ۴۵ درصد از جمهوریخواهان حمایت میکنند.
نظرسنجی نیویورکتایمز و سیهنا نیز این نسبت را ۵۲ به ۴۱ درصد ثبت کرده است. رقابت سنا نیز تابع نتایج ایالتهای مختلف خواهد بود و هنوز قطعیتی درمورد حزب برنده مشخص نیست.
دموکراتها پیش از جنگ هم جلو بودند
برخلاف تصور رایج درباره نقش تعیینکننده جنگ ایران در تضعیف جمهوریخواهان، بررسی نظرسنجیهای پیش از جنگ نشان میدهد دموکراتها از ابتدای سال ۲۰۲۶ نیز پیشتاز بودند.
فاکسنیوز در نظرسنجی ژانویه، میزان حمایت از دموکراتها را ۵۲ درصد در برابر ۴۶ درصد جمهوریخواهان ثبت کرده بود. نارضایتی از هزینه زندگی، ارزیابی منفی بخشی از رأیدهندگان نسبت به عملکرد دولت ترامپ و الگوی تاریخی انتخابات میاندورهای، از عوامل مؤثر بر این وضعیت بودند.
بررسی انتخابات آمریکا نیز نشان میدهد از سال ۱۹۳۸ تا ۲۰۲۲، در ۲۰ انتخابات از مجموع ۲۲ انتخابات میاندورهای، حزب رئیسجمهور در مجلس نمایندگان کرسی از دست داده است. انتخابات میاندورهای معمولاً فرصتی برای ارزیابی عملکرد دولت مستقر است و کاهش مشارکت طرفداران حزب حاکم میتواند به تقویت موقعیت حزب مخالف منجر شود.
جنگ ایران چه چیزی را تغییر داده است؟
جنگ ایران به فشارهای پیشین بر جمهوریخواهان افزوده است. طبق نظرسنجی مؤسسه پیو، ۶۵ درصد آمریکاییها از نحوه مدیریت جنگ توسط ترامپ ناراضیاند. حمایت جمهوریخواهان و مستقلهای متمایل به آنها از مدیریت جنگ نیز از ۶۹ درصد در مارس به ۶۳ درصد در اکتبر کاهش یافته است.
آثار اقتصادی جنگ نیز برای خانوارها ملموس بوده است. میانگین قیمت هر گالن بنزین در آمریکا از حدود ۲ دلار و ۹۸ سنت پیش از جنگ به ۴ دلار و ۱۷ سنت در ابتدای نوامبر رسیده که افزایشی نزدیک به ۴۰ درصد است.
براساس آمار رسمی، قیمت بنزین در سپتامبر نیز ۹.۱ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یافت و بیش از نیمی از تورم ماهانه آمریکا را تشکیل داد.
مستقلها؛ عامل تعیینکننده در رقابتهای نزدیک
طبق بررسی مؤسسه گالوپ، حدود ۴۵ درصد بزرگسالان آمریکایی خود را مستقل معرفی میکنند و سهم افرادی که مستقیماً خود را دموکرات یا جمهوریخواه میدانند، برای هر حزب حدود ۲۷ درصد است.
اما مستقل بودن به معنای نداشتن گرایش سیاسی نیست. از هر ۱۰۰ بزرگسال آمریکایی، حدود ۲۰ نفر مستقلِ متمایل به دموکراتها و ۱۵ نفر مستقلِ متمایل به جمهوریخواهان هستند و تنها حدود ۱۰ نفر گرایش حزبی مشخصی ندارند؛ بنابراین بخش بزرگی از مستقلها معمولاً به یکی از دو حزب رأی میدهند، اما ممکن است تحت تأثیر شرایط اقتصادی، جنگ یا نارضایتی از عملکرد دولت، رأی خود را تغییر دهند یا در انتخابات شرکت نکنند. همین تغییر رفتار میتواند در رقابتهای نزدیک، بر نتیجه انتخابات تأثیر بگذارد.
در مجموع، جنگ ایران میتواند نارضایتی از دولت ترامپ و حزب جمهوریخواه را تشدید کرده و از مسیر افزایش هزینه انرژی بر رفتار رأیدهندگان تأثیر گذاشته باشد؛ اما پیشتازی دموکراتها پیش از جنگ نیز در نظرسنجیهای مختلف قابل مشاهده بوده است.
